Ξένα έντυπα Δημοσίευση στην αγγλόφωνη εφημερίδα http://www.wallingtonjournal.com/ (Νέα Ζηλανδία)   Ο πρίνος Σε γέρικου δένδρου ρίζα σκεπτικός κάθεται ο γέρων πατέρας· τα πόδια του δεν τον βαστούν· οι παλμοί της καρδιάς του βραδείς προοιωνίζουν το τέλος· το βλέμμα του, χαμένο στην απεραντοσύνη του ορίζοντα, κάπου κάπου γυρίζει, κοιτά τα μισόγυμνα κλωνάρια του μοναχικού πρίνου και μονολογεί. - Πολλά λιοβόρια αντέχουμε στης νιότης μας τα χρόνια! Όμως σαν έρθει η χειμωνιά κι ασπρίσουν τα μαλλιά μας, άγριο δρολάπι ο θάνατος όλα τα ξεριζώνει! Ένιωσε ο πρίνος τον καημό του γέροντα πατέρα, που μόνος του περίμενε τον μαύρο καβαλάρη και κούνησε τους κλώνους του που γερασμένοι ήταν κι εννόησε πως στο τέλος του μόνος και κείνος θα ’ταν.         The Kermes Oak https://wallingtonjournal.com/?p=3136 At the root of an ancient tree the old father sits, absorbed in thought; his legs no longer hold him, and the slow, faint pulses of his heart foretell the end. His gaze, lost in the vastness of the horizon, now and then turns back, resting on the half-bare branches of the solitary kermes oak, and he murmurs: − Fierce suns we weathered in the years of youth! Yet when winter comes and our hair turns white, death, a ruthless storm, uproots all things. The oak felt the sorrow of the aged father, who, all alone, awaited the dark horseman; it stirred its branches, worn now with age, and knew that in its own ending it too would stand alone.